ROWEREM WOKÓŁ POKOJU. Trasa 5: Z Pokoju nad Stobrawę (51,9 / 31,4 km)

Plik z opisem trasy: PDFPOKÓJ 05 - Z Pokoju nad Stobrawę.pdf (141,30KB)

Pliki w formacie GPX do aplikacji nawigujących:

MAPA TRASY

https://www.google.com/maps/d/viewer?mid=1OaRugZV_7VRq-bDM_fJb9dO3GK5McWM&usp=sharing

CHARAKTERYSTYKA TRASY

Rodzaj trasy: średnio trudna / łatwa, turystyczna
Długość trasy: 51,9 / 31,4 km
Czas przejazdu: 4,5 – 5,5 / 3,0 – 4,0 h
Drogi asfalt/bruk: 29,2 / 18,9 km
Drogi gruntowe: 22,7 / 12,5 km
Suma podjazdów: 30 m
Suma zjazdów: 30 m
Najwyższy punkt: 161 m n.p.m.
Najniższy punkt: 139 m n.p.m.
Dojazd samochodem: parking Pokój, ul. 1 Maja (przy GOKSiR Pokój)
Dojazd pociągiem: stacja Karłowice, linia Wrocław Główny – Opole Wschodnie

Profil wysokościowy Trasa 5 - Z Pokoju nad Stobrawę

Trasa o średniej długości prowadząca do południowo-zachodniej części Stobrawskiego Parku Krajobrazowego, w okolice ujścia Stobrawy do Odry. Trasa biegnie po części dobrymi, leśnymi drogami szutrowymi, a po części asfaltowymi szosami o niezbyt dużym natężeniu ruchu. Wycieczka łączy walory przyrodnicze z historycznymi. Po drodze zobaczymy kilka ciekawych zabytków z najcenniejszym z nich – zamkiem w Karłowicach. Spośród atrakcji przyrodniczych, oprócz pięknych lasów stobrawskich, odwiedzimy: Staw Zofii koło Pokoju, stawy w okolicach Krzywej Góry oraz Krogulnej, dwie piękne aleje drzew pomnikowych w Karłowicach, a także położone obok tej miejscowości wartościowe przyrodniczo łąki nad Stobrawą. W lecie możemy skorzystać z kąpieli na strzeżonym kąpielisku w Nowych Siołkowicach koło Popielowa. Na trasę możemy dojechać również pociągiem linii Opole Wschodnie – Wrocław Główny, wysiadając w Karłowicach.

CIEKAWE MIEJSCA NA TRASIE

POKÓJ
Jedna z najpiękniejszych miejscowości Opolszczyzny, której historia sięga XVIII wieku. Zawdzięcza swe powstanie księciu wirtemberskiemu Carlowi Christianowi Erdmannowi von Würtemberg. To właśnie od jego imienia wzięła się pierwotna nazwa – Carlsruhe, czyli „spokój Karola”. Ta nazwa idealnie oddawała sielankowy charakter okolicy, która, dzięki swoim walorom przyrodniczym, w przeszłości pełniła funkcję uzdrowiska. Na szczególną uwagę zasługuje misternie zaprojektowany układ urbanistyczny Pokoju. Jego sercem jest centralne rondo, od którego promieniście rozchodzą się ulice. Na głównej osi miejscowości dumnie wznoszą się dwa zabytkowe kościoły. Po północno-wschodniej stronie stoi ewangelicko-augsburski kościół im. księżnej Zofii, któremu towarzyszy wiekowy cmentarz. Z kolei po stronie południowo-zachodniej wznosi się katolicki kościół Podwyższenia Krzyża Świętego.

POKÓJ, ZABYTKOWY PARK
Park w Pokoju, który niedawno przeszedł kompleksową renowację, to jeden z najpiękniejszych parków w woj. opolskim. Niegdyś był częścią rodowej siedziby książąt wirtemberskich, stanowiąc doskonałą oprawę dla nieistniejącego już pałacu. Swoje istnienie zawdzięcza, żonie pierwszego właściciela Pokoju, księżnej Zofii von Würtemberg. Składał się z trzech odrębnych części: klasycznego ogrodu francuskiego, rozległego parku angielskiego z siecią stawów oraz parku uzdrowiskowego z XIX wieku. Chociaż czas odcisnął swoje piętno, dawny układ alejek wciąż jest wyraźnie widoczny. Kiedyś park tętnił życiem, ozdobiony niezwykłymi budowlami. Były tu: uroczy pałacyk myśliwski w Winnej Górze, tajemniczy „pałac szwedzki”, egzotyczna ptaszarnia japońska, elegancka oranżeria, rotunda zwana „Elizjum” oraz liczne rzeźby i altany ogrodowe. W północnej części parku odnajdziemy ruiny dawnego Salonu Wodnego, otoczone kolistą fosą. Głębiej w parku zachowały się: rzeźba śpiącego lwa, pomnik króla Prus Fryderyka II Wielkiego, pieszczotliwie nazywany „starym Frycem”, figura Wenus oraz kilka innych figur stojących na odnowionych cokołach. Nadal stoją w parku również dawne, kamienne altany, nazywane świątyniami, takie jak Świątynia Matyldy czy Świątynia Eugena Wilhelma. W południowej części, tuż obok drogi wojewódzkiej nr 454, znajdują się pozostałości rotundy zwanej Elizjum. Kiedyś zdobiły ją zapierające dech w piersiach malowidła. Ciekawą pamiątką historii są także sztuczne ruiny wzniesione obok Stawu Matyldy, które tworzyły romantyczną scenerię dla plenerowych przedstawień teatralnych i koncertów. W XIX w. wznoszenie tego typu sztucznych ruin było modne wśród wielu europejskich posiadaczy ziemskich i arystokratów.

POKÓJ, KOŚCIÓŁ EWANGELICKO-AUGSBURSKI IM. KSIĘŻNEJ ZOFII
Ukończony w 1773 roku kościół ewangelicki w Pokoju jest prawdziwym świadectwem talentu Georga Ludwika Schirmeistera, architekta odpowiedzialnego za większość najważniejszych budynków w Pokoju. Charakterystycznym elementem jest jego wysoka wieża, dominująca nad korpusem budowli, zwieńczona zegarem piaskowym i elegancką kopułą. Wnętrze świątyni zachwyca przede wszystkim galeriami i bogato zdobionym ołtarzem. Możemy tu podziwiać wiele pięknych obrazów, w tym poruszającą „Ostatnią Wieczerzę” pędzla malarza Beuthesa oraz dzieło Johanna Ernsta: „Zmartwychwstanie i Wniebowstąpienie”. Na uwagę zasługują również wspaniałe organy, zbudowane w 1904 roku przez renomowaną firmę Schlag & Söhne. Ich prospekt (zewnętrzna, ozdobna część) pochodzi z pierwszych organów z 1774 roku, stworzonych przez Christiana Siegmunda Pucherta z Oleśnicy. Kościół nosi imię księżnej Zofii, współzałożycielki Pokoju. Po wschodniej stronie kościoła rozciąga się cmentarz, na którym odnajdziemy m.in. ciekawy, neoklasyczny grobowiec nadleśniczego Henryka von Burgsdorfa z 1806 roku. Wykonana z piaskowca nagrobna rzeźba przedstawia naturalnej wielkości postać kobiety, opartą na postumencie z urną, na której widnieje portret zmarłego. Kolejnym wartym uwagi zabytkiem jest grobowiec księżnej Amalii zu Hohenlohe-Langenburg, która zmarła w 1847 roku.

POKÓJ, KOŚCIÓŁ PODWYŻSZENIA KRZYŻA ŚWIĘTEGO
Obecny kościół, wzniesiony w stylu barokowym w latach 1907–1909, zawdzięcza swoje istnienie determinacji pana Baumanna z Krogulnej, inspektora huty w Pokoju. To on w 1796 roku z powodzeniem starał się u księcia Eugena von Würtemberg o zgodę na budowę oraz jego lokalizację. Projekt świątyni stworzył architekt Ludwig Schneider z Wrocławia, a prace budowlane nadzorował inspektor Schaehr. Prace murarskie to dzieło mistrzów Kittnera i Sperlinga z Namysłowa. Za roboty ciesielskie odpowiadali mistrzowie Kriche i Kruber, również z Namysłowa. Blacharkę wykonał mistrz Emmerling z Opola, stolarstwo – mistrz Beck z Pokoju, a dekarskie prace – mistrz Schlums z Mąkoszyc. W oknach podziwiać możemy piękne witraże. Te przedstawiające św. Hubertusa i św. Eugeniusza zostały podarowane kościołowi przez króla Wirtembergii, Wilhelma II Wirtemberskiego. Pozostałe cztery witraże sfinansowali: kupiec Klupsch z Pokoju, ksiądz Goretzki z Fałkowic, sekretarz pocztowy Olbrich oraz właściciel mleczarni Meienberg z Miodar. Dekoracje stiukowe to praca firmy Kinnka-Völkel z Wrocławia, a ołtarz główny powstał według projektu malarza G. Poppe.

POKÓJ, CMENTARZ ŻYDOWSKI
Cmentarz, powstały około 1870 roku, służył jako miejsce wiecznego spoczynku dla Żydów z Pokoju oraz okolicznych miejscowości, takich jak Dąbrówka Dolna, Domaradz, Fałkowice czy Lubnów. Niegdyś stał tu również dom przedpogrzebowy. Dziś na cmentarzu zachowało się około 120 nagrobków i obmurowań grobów, choć ich stan jest zróżnicowany. Część macew została przemieszczona w stosunku do pierwotnych miejsc pochówku. Czytelne inskrypcje przetrwały na około 40 nagrobkach. Najstarsza zidentyfikowana macewa upamiętnia Berthę Bejlę, córkę Eljachu Waldheim, zmarłą 26 grudnia 1872 roku.

POKÓJ, STAW ZOFII
Położony na południowy zachód od centrum Pokoju staw nosi imię księżnej Zofii, którą uważa się za cichą założycielkę Pokoju. Za jej życia nad stawem wzniesiono amfiteatr, liczne pawilony, a w 1756 r. na stawie usypano wyspę, na której stanął pałacyk księżnej z widokiem na okolicę. Niestety, żadna z tych budowli nie przetrwała do dziś. Oprócz funkcji rekreacyjnych staw pełnił również, podobnie jak pozostałe stawy wokół Pokoju, funkcje hodowlane. Nad brzegiem stawu znajduje się pamiątka tragicznej historii – groby zakonnic zamordowanych tutaj w 1945 r. przez hitlerowców wraz z 16 podopiecznymi pokojskiego Domu Opieki.

STOBRAWSKI PARK KRAJOBRAZOWY
Stobrawski Park Krajobrazowy jest najbliżej położonym od Opola i przy okazji największym obszarem chronionym na terenie woj. opolskiego, którego powierzchnia wynosi 52 tys. hektarów. Obejmuje on swoim zasięgiem 12 gmin: Murów, Łubniany, Pokój, Popielów, Dobrzeń Wielki, Lasowice Wielkie, Kluczbork, Dąbrowa, Lewin Brzeski, Lubsza, Świerczów i Wołczyn. W obrębie parku znajduje się ponad 300 km tras rowerowych i pieszych szlaków turystycznych. Największym jego bogactwem są rozległe bory sosnowe rozciągnięte pomiędzy ponad stoma obszarami wydmowymi, z których najwyższe dochodzą do 30 m wysokości. Występuje tu również ok. 300 starorzeczy będących siedliskami rzadkich roślin i zwierząt. Na terenie parku i w jego bezpośrednim sąsiedztwie znajduje się sporo interesujących zabytków, z których warto wymienić: dawną hutę w Zagwiździu, zamek w Karłowicach, miejscowość Pokój z zabytkowym parkiem, średniowieczne grodziska w okolicach Krzywej Góry i Murowa, Zamek Bożejów czy piękny, drewniany kościół w Radomierowicach. W okolicy nie brak też zacisznych i pięknie położonych gospodarstw agroturystycznych, doskonałych na krótsze i dłuższe pobyty.

KANIÓW
Niewielka wieś w gminie Popielów z ciekawą i bogatą historią. Kaniów założono w 1771 roku jako kolonię rolniczą na wykarczowanym fragmencie lasu. Całą ówczesna wieś to 20 drewnianych chat krytych słomą. Pierwsze murowane domy pojawiły się w 1820 r. W 1940 r. utworzono w Kaniowie Komando Pracy E 608 podlegające pod obóz jeniecki w Łambinowicach. Przybywało tu od 40 do 60 jeńców i byli to głównie lotnicy angielscy, choć trafiali się także Kanadyjczycy, a pod koniec wojny również żołnierze radzieccy. Obóz składał się z trzech parterowych baraków. W dwóch umieszczono jeńców, w trzecim strażników oraz kantynę, pralnię i kuchnię. Więźniowie wykorzystywani byli do karczowania lasu i innych prac leśnych. W dzisiejszym Kaniowie warto zwrócić uwagę na ciekawą atrakcję turystyczną – w 7 punktach umieszczono przypominające dawny fotoplastykon wizjery, w których obejrzeć można historyczne fotografie wioski.

NOWE SIOŁKOWICE, KĄPIELISKO
Pięknie zagospodarowany teren wypoczynkowy znajduje się w południowej części Nowych Siołkowic. Przy piaszczystej plaży funkcjonuje tu sezonowe, strzeżone kąpielisko z placem zabaw. Na stawie zbudowano drewniane podesty spacerowe, a tuż obok plaży stanął budynek edukacji rybackiej z ogólnodostępną przebieralnią z natryskiem oraz toaletami.

POPIELÓW
Pierwsze wzmianki o Popielowie pochodzą z 1353 roku, jednak historia wsi jest dłuższa. Obecnie Popielów to siedziba prężnie rozwijającej się gminy. W pobliżu znajdują się ciekawe przyrodniczo tereny Stobrawskiego Parku Krajobrazowego oraz Grądów Odrzańskich. W samym Popielowie warto zobaczyć neogotycki kościół Najświętszej Marii Panny Królowej Aniołów w centrum oraz położony lekko na uboczu, zabytkowy, drewniany kościół cmentarny Matki Boskiej i św. Andrzeja z 1654 r. W tym drugim zachowały się resztki oryginalnych polichromii, barokowy ołtarz i obraz św. Grzegorza z XVII w. oraz rokokowe organy.

RZEKA STOBRAWA
Największa rzeka przepływająca przez Stobrawski Park Krajobrazowy, która dała nazwę parkowi oraz porastającym go borom. Jest prawym dopływem Odry i ma długość ok. 80 km. Płynie od źródeł w okolicach wsi Wachowice na Wyżynie Woźnicko-Wieluńskiej do ujścia do Odry za miejscowością Stobrawa. Wzdłuż jej brzegu biegnie historyczna granica Górnego i Dolnego Śląska.

KARŁOWICE
Wieś położona w gminie Popielów, w sercu Stobrawskiego Parku Krajobrazowego. Jej największym zabytkiem jest średniowieczny zamek, wzniesiony około 1350 roku jako rycerska siedziba. W 1565 roku przeszedł w ręce księcia Jerzego II Brzeskiego, który przekształcił go w swoją myśliwską posiadłość. Na północ od zamkowego dziedzińca wznosi się barokowa kaplica, w której niegdyś msze odprawiał słynny ksiądz Jan Dzierżoń. Zamek otoczony jest fosą i zabytkowym parkiem, a tuż obok rozciąga się kompleks zabytkowego młyna z połowy XIX w., wraz ze stajnią i wozownią. Wśród innych skarbów Karłowic warto wymienić dawny, ewangelicki kościół św. Michała Archanioła z końca XIX w. oraz dom znanego księdza i pioniera pszczelarstwa, Jana Dzierżonia zbudowany w 1864 roku. Okolice wsi to również raj dla miłośników przyrody – znajduje się tu Specjalny Obszar Ochrony „Łąki w okolicach Karłowic nad Stobrawą” oraz dwie pomnikowe aleje: Aleja Lipowo Dębowa Księdza Jana Dzierżonia wzdłuż rzeki Stobrawy oraz aleja dębowa przy drodze do miejscowości Stobrawa.

SIEDLICE
Dawna kolonia leśna powstała w 1770 r. podczas kolonizacji fryderycjańskiej. Zamieszkana wówczas była przez ludność pruską, która pracowała jako drwale przy wycince drewna potrzebnego do wytopu żelaza w hucie w Zagwiździu. Nazwa wsi pochodzi od nazwiska pruskiego generała Fridericka Wilhelma von Seydlitz, właściciela pałacu w Minkowskiem koło Namysłowa. Wokół wioski rozrzucone są liczne, urozmaicające krajobraz stawy hodowlane.

KROGULNA
Nazwa miejscowości pochodzi od krogulców, ptaków niegdyś licznie występujących na tych terenach. Pierwsza wzmianka o Krogulnej pojawia się już w 1309 roku. Inne źródła jako datę założenia wsi podają XV wiek. Jako że okolica obfituje w rudy żelaza, wieś rozwijała się w oparciu o hutnictwo. W XVI wieku znajdowała się tutaj kopalnia rudy i piec do jej wypalania. W XVIII w. w okolicy powstały stawy hodowlane, a wieś zmieniła swój charakter na rolniczy. Nad jednym ze stawów znajduje się drewniany podest z ławkami, z którego można podziwiać wyjątkowo malowniczy krajobraz.

ZIELENIEC
Początki Zieleńca sięgają 1309 roku. Wieś została założona z inicjatywy właścicieli miejscowego folwarku. Jego dzieje ściśle związane są z sąsiednią wsią Krogulna. W 1937 r. nadano im nawet wspólną nazwę Stobertal. Przed II wojną światową Zieleniec zamieszkany był w połowie przez ludność katolicką, a w połowie przez ewangelików. Na początku XIX w. działała tu cegielnia, której pozostałości istniały jeszcze do niedawna. Poddane jednak zostały rozbiórce.

SKRÓCONY PRZEBIEG TRASY

Pokój (GOKSiR Pokój – ul. 1 Maja – Rondo – ul. Kościelna) • zielony szlak rowerowy • Staw Zofii • zielony szlak rowerowy • stawy w Krzywej Górze • zielony szlak rowerowy • Kaniów • zielony szlak rowerowy • Nowe Siołkowice (ul. Kupska – ul. Polna – kąpielisko – ul. Polna – ul. Kupska – ul. Sienkiewicza – ul. Piastowska – ul. Dworcowa) • Popielów (ul. Dworcowa – ul. Wolności – ul. Kościuszki – ul. Brzeska – ul. Kamieniec) • Kabachy • Lewandówka • Stare Kolnie (ul. Św. Jana Pawła II – ul. Leśna) • niebieski szlak rowerowy • Karłowice (ul. Brzeska – ul. Kościelna – ul. Dzierżonia – ul. Młyńska – zamek – ul. Młyńska – ul. Pokojowa – Aleja Lipowo-Dębowa Księdza Jana Dzierżonia) • niebieski szlak pieszo-rowerowy • Bielice • Siedlice (skraj wioski) • Krogulna • droga dla rowerów wzdłuż drogi wojewódzkiej 454 • Zieleniec • Pokój (ul. Namysłowska – ul. Nowy Świat – ul. Krzywa – ul. 1 Maja - GOKSiR Pokój)

SZCZEGÓŁOWY PRZEBIEG TRASY

0,0 km
Pokój – Nowe Siołkowice, kąpielisko (długość odcinka – 18,5 km)

Wycieczkę rozpoczynamy pod siedzibą Gminnego Ośrodka Kultury, Sportu i Rekreacji w Pokoju, przy ul. 1 Maja, gdzie znajduje się również informacja turystyczna. Kierujemy się na południowy zachód, w stronę widocznego z daleka kościoła ewangelicko-augsburskiego im. Księżnej Zofii, przy którym z jednej strony stoi dawny dom zdrojowy, a z drugiej znajduje się stary cmentarz. Za kościołem ewangelickim jedziemy prosto główną osią miejscowości. Przejeżdżamy przez centralne Rondo i dalej kierujemy się prosto ul. Kościelną do katolickiego kościoła Podwyższenia Krzyża Świętego. Stamtąd jedzeimy na południowy zachód zielonym szlakiem rowerowym, który będzie nam towarzyszył do Nowych Siołkowic. Po przejechaniu 1 km mijamy Staw Zofii ze znajdującymi się nad jego brzegiem grobami zakonnic zamordowanych przez hitlerowców podczas II wojny światowej. Na skrzyżowaniu leśnych dróg za stawem skręcamy w prawo i za ok. 2 km mijamy kompleks stawów hodowlanych w okolicach Krzywej Góry. Za stawami wjeżdżamy z powrotem w głąb lasu i zmierzamy w kierunku południowym. Półtora kilometra od stawów dojeżdżamy do leśnego skrzyżowania, na którym zielony szlak skręca w lewo. W prawo prowadzi skrót trasy do Karłowic (opis poniżej). My skręcamy zgodnie z zielonym szlakiem w lewo, a po przejechaniu 2,3 km skręcamy w prawo, by 2,5 kilometra dalej opuścić las i wjechać do Kaniowa. Warto tu zobaczyć tutejszy „wiejski fotoplastykon” – w 7 punktach wioski ustawiono wizjery, w których można zobaczyć stare fotografie Kaniowa. W centrum Kaniowa skręcamy zgodnie z zielonym szlakiem w prawo. Po dwóch kilometrach skręcamy w lewo i dojeżdżamy na skraj lasu. Tu skręcamy w prawo i wjeżdżamy do Nowych Siołkowic. W wiosce skręcamy w drugą w lewo uliczkę i jedziemy nią do końca. Następnie skręcamy w lewo, w prawo i docieramy do strzeżonego kąpieliska, nad którym możemy odpocząć przed dalszą drogą.

18,5 km
Nowe Siołkowice, kąpielisko – Karłowice, zamek (długość odcinka – 16,4 km)

Z kąpieliska w Nowych Siołkowicach wracamy do centrum wioski tą samą drogą, którą przyjechaliśmy i skręcamy w lewo. Jedziemy ul. Kupską biegnącą skrajem lasu. Na jej końcu przejeżdżamy prosto przez skrzyżowanie, jadąc dalej ul. Dworcową wzdłuż torów kolejowych. Następnie skręcamy w lewo, przejeżdżamy przez wiadukt nad torami i wjeżdżamy do Popielowa. Dalej jedziemy cały czas prosto ul. Dworcową do jej końca. Następnie skręcamy w lewo i ul. Wolności zmierzamy do głównego skrzyżowania z drogą wojewódzką 457. Skręcamy w prawo i mijamy zabytkowy kościół Najświętszej Marii Panny Królowej Aniołów. Dalej, aż do Karłowic poruszamy się czarnym szlakiem rowerowym. Na następnym za kościołem rozwidleniu dróg, skręcamy łagodnie w lewo, w ul. Kamieniec. Na jej końcu skręcamy w prawo, a potem w lewo, wracając na drogę wojewódzką 454 i jadąc dalej ciągiem pieszo rowerowym do Strych Kolni. Tu, zgodnie z czarnym szlakiem skręcamy w prawo, w kierunku północnym. Tuż za wioską wjeżdżamy do lasu i niecałe 3 km dalej wyjeżdżamy z niego tuż przed Karłowicami, do których droga prowadzi piękną aleją pomnikowych dębów. W centrum wioski jedziemy prosto, ul. Kościelną, przy której stoi dawny dom znanego księdza i pszczelarza Jana Dzierżonia. Nieco dalej stoi kościół pw. św. Michała Archanioła, przy którym skręcamy w prawo i przecinając prosto następne skrzyżowanie, docieramy do karłowickiego zamku, gdzie warto zrobić sobie przerwę, by przyjrzeć się z zewnątrz temu ciekawemu zabytkowi.

34,9 km
Karłowice, zamek – Pokój (długość odcinka – 17,0 km)

Z zamku w Karłowicach wracamy w stronę centrum wioski i na pierwszym skrzyżowaniu skręcamy w prawo. Asfaltowa droga najpierw zakręca w lewo, a potem w prawo. Na tym drugim zakręcie kierujemy się prosto, wjeżdżając na szutrową Aleję Lipowo-Dębową Księdza Jana Dzierżona. Jadąc nią, po prawej stronie widzimy wartościowe przyrodniczo łąki nad Stobrawą, pełne różnych gatunków ptaków i motyli. Na końcu Alei skręcamy w lewo i kilometr dalej docieramy do skrzyżowania z niebieskim szlakiem rowerowym, na którym skręcamy w prawo. Czeka nas teraz 2,5 kilometrowy odcinek leśny, za którym docieramy do wioski Bielice. Zgodnie z niebieskim szlakiem skręcamy w prawo i po chwili dojeżdżamy do Święcin. Tu niebieski szlak skręca, tak jak główna droga w prawo, a my jedziemy prosto boczną drogą obok stawów hodowlanych. Na końcu tej drogi docieramy do Krogulnej. Tu skręcamy w prawo i drogą dla rowerów wzdłuż drogi wojewódzkiej 454 (obecnie w budowie) wracamy przez Zieleniec do Pokoju. Na samym początku miejscowości skręcamy w lewo, w ul. Nowy Świat. Następnie skręcamy w prawo w ul. Krzywą i znów w prawo, w ul. 1 Maja i jesteśmy na mecie wycieczki przy GOKSiR Pokój.

TRASA 5.B – SKRÓT STAWY W KRZYWEJ GÓRZE - KARŁOWICE
Trasa krótsza o 20,5 km; całkowita długość trasy 31,4 km.

Za stawami w Krzywej Górze jedziemy półtora kilometra zielonym szlakiem rowerowym do skrzyżowania z dojazdem pożarowym 15. Tutaj zielony szlak wraz z trasą główną wycieczki skręca w prawo, a my w lewo. Po przejechaniu nieco ponad 4 km dojazdem pożarowym 15 docieramy do asfaltowej drogi Popielów – Karłowice i skręcamy w prawo. Niecałe 2,5 km dalej dojeżdżamy do zamku w Karłowicach, gdzie wracamy na trasę główną wycieczki.

Zdjęcia z trasy: