ROWEREM WOKÓŁ POKOJU. Trasa 2: Wokół Gminy Pokój (49,3 / 32,8 km)

Plik z opisem trasy: PDFPOKÓJ 02 - Wokół gminy Pokój.pdf (139,51KB)

Pliki w formacie GPX do aplikacji nawigujących:

MAPA TRASY

https://www.google.com/maps/d/viewer?mid=1OaRugZV_7VRq-bDM_fJb9dO3GK5McWM&usp=sharing

CHARAKTERYSTYKA TRASY

Rodzaj trasy: łatwa, turystyczna
Długość trasy: 49,3 / 32,8 km
Czas przejazdu: 4,0 – 5,0 / 3,0 – 4,0 h
Drogi asfalt/bruk: 24,0 / 11,2 km
Drogi gruntowe: 25,3 / 21,6 km
Suma podjazdów: 13 m
Suma zjazdów: 13 m
Najwyższy punkt: 173 m n.p.m.
Najniższy punkt: 154 m n.p.m.
Dojazd samochodem: parking Pokój, ul. 1 Maja (przy GOKSiR Pokój)

Profil wysokościowy - Trasa 2 - Wokół gminy Pokój

Łatwa i niezbyt długa trasa biegnąca przez najciekawsze zakątki gminy Pokój. Trasa posiada 3 warianty dodatkowe, skróty pozwalające skrócić wycieczkę z prawie 50 km do prawie 33 km. Podczas wycieczki poruszać się będziemy po części drogami asfaltowymi o niewielkim ruchu, a po części po dobrej jakości drogach leśnych, którymi biegną znakowane szlaki rowerowe Stobrawskiej Wstęgi. Oprócz niezwykłych walorów przyrodniczych Stobrawskiego Parku Krajobrazowego poznamy także ciche i spokojne wsie gminy Pokój: Domaradz, Fałkowice, Lubnów, Kopalinę i Zawiść. Po drodze odwiedzimy kilka ciekawych zabytków. Do najciekawszych z nich należą zbudowany w technice szachulcowej kościół w Radomierowicach oraz położony nieopodal pałacyk myśliwski w Bożejowie.

CIEKAWE MIEJSCA NA TRASIE

POKÓJ
Jedna z najpiękniejszych miejscowości Opolszczyzny, której historia sięga XVIII wieku. Zawdzięcza swe powstanie księciu wirtemberskiemu Carlowi Christianowi Erdmannowi von Würtemberg. To właśnie od jego imienia wzięła się pierwotna nazwa – Carlsruhe, czyli „spokój Karola”. Ta nazwa idealnie oddawała sielankowy charakter okolicy, która, dzięki swoim walorom przyrodniczym, w przeszłości pełniła funkcję uzdrowiska. Na szczególną uwagę zasługuje misternie zaprojektowany układ urbanistyczny Pokoju. Jego sercem jest centralne rondo, od którego promieniście rozchodzą się ulice. Na głównej osi miejscowości dumnie wznoszą się dwa zabytkowe kościoły. Po północno-wschodniej stronie stoi ewangelicko-augsburski kościół im. księżnej Zofii, któremu towarzyszy wiekowy cmentarz. Z kolei po stronie południowo-zachodniej wznosi się katolicki kościół Podwyższenia Krzyża Świętego.

POKÓJ, ZABYTKOWY PARK
Park w Pokoju, który niedawno przeszedł kompleksową renowację, to jeden z najpiękniejszych parków w woj. opolskim. Niegdyś był częścią rodowej siedziby książąt wirtemberskich, stanowiąc doskonałą oprawę dla nieistniejącego już pałacu. Swoje istnienie zawdzięcza, żonie pierwszego właściciela Pokoju, księżnej Zofii von Würtemberg. Składał się z trzech odrębnych części: klasycznego ogrodu francuskiego, rozległego parku angielskiego z siecią stawów oraz parku uzdrowiskowego z XIX wieku. Chociaż czas odcisnął swoje piętno, dawny układ alejek wciąż jest wyraźnie widoczny. Kiedyś park tętnił życiem, ozdobiony niezwykłymi budowlami. Były tu: uroczy pałacyk myśliwski w Winnej Górze, tajemniczy „pałac szwedzki”, egzotyczna ptaszarnia japońska, elegancka oranżeria, rotunda zwana „Elizjum” oraz liczne rzeźby i altany ogrodowe. W północnej części parku odnajdziemy ruiny dawnego Salonu Wodnego, otoczone kolistą fosą. Głębiej w parku zachowały się: rzeźba śpiącego lwa, pomnik króla Prus Fryderyka II Wielkiego, pieszczotliwie nazywany „starym Frycem”, figura Wenus oraz kilka innych figur stojących na odnowionych cokołach. Nadal stoją w parku również dawne, kamienne altany, nazywane świątyniami, takie jak Świątynia Matyldy czy Świątynia Eugena Wilhelma. W południowej części, tuż obok drogi wojewódzkiej nr 454, znajdują się pozostałości rotundy zwanej Elizjum. Kiedyś zdobiły ją zapierające dech w piersiach malowidła. Ciekawą pamiątką historii są także sztuczne ruiny wzniesione obok Stawu Matyldy, które tworzyły romantyczną scenerię dla plenerowych przedstawień teatralnych i koncertów. W XIX w. wznoszenie tego typu sztucznych ruin było modne wśród wielu europejskich posiadaczy ziemskich i arystokratów.

POKÓJ, KOŚCIÓŁ EWANGELICKO-AUGSBURSKI IM. KSIĘŻNEJ ZOFII
Ukończony w 1773 roku kościół ewangelicki w Pokoju jest prawdziwym świadectwem talentu Georga Ludwika Schirmeistera, architekta odpowiedzialnego za większość najważniejszych budynków w Pokoju. Charakterystycznym elementem jest jego wysoka wieża, dominująca nad korpusem budowli, zwieńczona zegarem piaskowym i elegancką kopułą. Wnętrze świątyni zachwyca przede wszystkim galeriami i bogato zdobionym ołtarzem. Możemy tu podziwiać wiele pięknych obrazów, w tym poruszającą „Ostatnią Wieczerzę” pędzla malarza Beuthesa oraz dzieło Johanna Ernsta: „Zmartwychwstanie i Wniebowstąpienie”. Na uwagę zasługują również wspaniałe organy, zbudowane w 1904 roku przez renomowaną firmę Schlag & Söhne. Ich prospekt (zewnętrzna, ozdobna część) pochodzi z pierwszych organów z 1774 roku, stworzonych przez Christiana Siegmunda Pucherta z Oleśnicy. Kościół nosi imię księżnej Zofii, współzałożycielki Pokoju. Po wschodniej stronie kościoła rozciąga się cmentarz, na którym odnajdziemy m.in. ciekawy, neoklasyczny grobowiec nadleśniczego Henryka von Burgsdorfa z 1806 roku. Wykonana z piaskowca nagrobna rzeźba przedstawia naturalnej wielkości postać kobiety, opartą na postumencie z urną, na której widnieje portret zmarłego. Kolejnym wartym uwagi zabytkiem jest grobowiec księżnej Amalii zu Hohenlohe-Langenburg, która zmarła w 1847 roku.

POKÓJ, KOŚCIÓŁ PODWYŻSZENIA KRZYŻA ŚWIĘTEGO
Obecny kościół, wzniesiony w stylu barokowym w latach 1907–1909, zawdzięcza swoje istnienie determinacji pana Baumanna z Krogulnej, inspektora huty w Pokoju. To on w 1796 roku z powodzeniem starał się u księcia Eugena von Würtemberg o zgodę na budowę oraz jego lokalizację. Projekt świątyni stworzył architekt Ludwig Schneider z Wrocławia, a prace budowlane nadzorował inspektor Schaehr. Prace murarskie to dzieło mistrzów Kittnera i Sperlinga z Namysłowa. Za roboty ciesielskie odpowiadali mistrzowie Kriche i Kruber, również z Namysłowa. Blacharkę wykonał mistrz Emmerling z Opola, stolarstwo – mistrz Beck z Pokoju, a dekarskie prace – mistrz Schlums z Mąkoszyc. W oknach podziwiać możemy piękne witraże. Te przedstawiające św. Hubertusa i św. Eugeniusza zostały podarowane kościołowi przez króla Wirtembergii, Wilhelma II Wirtemberskiego. Pozostałe cztery witraże sfinansowali: kupiec Klupsch z Pokoju, ksiądz Goretzki z Fałkowic, sekretarz pocztowy Olbrich oraz właściciel mleczarni Meienberg z Miodar. Dekoracje stiukowe to praca firmy Kinnka-Völkel z Wrocławia, a ołtarz główny powstał według projektu malarza G. Poppe.

POKÓJ, CMENTRARZ ŻYDOWSKI
Cmentarz, powstały około 1870 roku, służył jako miejsce wiecznego spoczynku dla Żydów z Pokoju oraz okolicznych miejscowości, takich jak Dąbrówka Dolna, Domaradz, Fałkowice czy Lubnów. Niegdyś stał tu również dom przedpogrzebowy. Dziś na cmentarzu zachowało się około 120 nagrobków i obmurowań grobów, choć ich stan jest zróżnicowany. Część macew została przemieszczona w stosunku do pierwotnych miejsc pochówku. Czytelne inskrypcje przetrwały na około 40 nagrobkach. Najstarsza zidentyfikowana macewa upamiętnia Berthę Bejlę, córkę Eljachu Waldheim, zmarłą 26 grudnia 1872 roku.

STOBRAWSKI PARK KRAJOBRAZOWY
Stobrawski Park Krajobrazowy jest najbliżej położonym od Opola i przy okazji największym obszarem chronionym na terenie woj. opolskiego, którego powierzchnia wynosi 52 tys. hektarów. Obejmuje on swoim zasięgiem 12 gmin: Murów, Łubniany, Pokój, Popielów, Dobrzeń Wielki, Lasowice Wielkie, Kluczbork, Dąbrowa, Lewin Brzeski, Lubsza, Świerczów i Wołczyn. W obrębie parku znajduje się ponad 300 km tras rowerowych i pieszych szlaków turystycznych. Największym jego bogactwem są rozległe bory sosnowe rozciągnięte pomiędzy ponad stoma obszarami wydmowymi, z których najwyższe dochodzą do 30 m wysokości. Występuje tu również ok. 300 starorzeczy będących siedliskami rzadkich roślin i zwierząt. Na terenie parku i w jego bezpośrednim sąsiedztwie znajduje się sporo interesujących zabytków, z których warto wymienić: dawną hutę w Zagwiździu, zamek w Karłowicach, miejscowość Pokój z zabytkowym parkiem, średniowieczne grodziska w okolicach Krzywej Góry i Murowa, Zamek Bożejów czy piękny, drewniany kościół w Radomierowicach. W okolicy nie brak też zacisznych i pięknie położonych gospodarstw agroturystycznych, doskonałych na krótsze i dłuższe pobyty.

JAGIENIECKIE ŁĄKI
Niezwykle malowniczy użytek ekologiczny położony na wschód od miejscowości Pokój. Obejmuje on kompleks nieużytkowanych łąk śródleśnych o charakterze łąk świeżych. Najcenniejszym gatunkiem flory, jaki tu rośnie, jest chroniony i rzadki storczyk kukułka szerokolistna. Występuje tu również kilka chronionych gatunków zwierząt: żaba trawna, derkacz, turkawka i pokląskwa.

JAGIENNA
Jagienna samodzielnym sołectwem stała się zaledwie w 2024 r. Wcześniej była częścią wsi Domaradz. W wiosce warto zwrócić uwagę na zabytkową kapliczkę św. Józefa. Tuż obok znajdują się tereny rekreacyjne położone przy Altanie Jagienna – doskonałym miejscu na krótki odpoczynek.

DOMARADZ
Malownicza wieś położona w północnej części gminy Pokój, której początki sięgają przełomu XIII i XIV wieku. Wedle legendy nosi ona nazwę pochodzącą od imienia rycerza Domarada, jako że w XIV w. istniał tu gród rycerski otoczony wałem. Inne źródła wskazują, że nazwa wsi może pochodzić od topografii terenu. W okolicy występują liczne bagna, które w średniowieczu zwane były „maradzami”, a gdy ktoś jechał w te strony mówił „jadę do maradza” - czyli „na bagna”. W Domaradzu warto zwrócić uwagę na dwie zabytkowe kapliczki. Pierwsza, zwieńczona czterema wieżyczkami, stoi na początku miejscowości, przy drodze z Pokoju. Druga, zbudowana z cegieł, znajduje się na centralnym skwerze wioski.

FAŁKOWICE
Wioska położona w północnej części gminy Pokój. Pierwsze wzmianki o niej pojawiają się w dokumencie księcia Bolesława Opolskiego, który wskazuje datę jej powstania w 1390 roku. Miejscowość znana wówczas była pod nazwą Scirczemb. W średniowieczu przez Fałkowice przechodził ruchliwy szlak komunikacyjny z Krakowa do Gniezna. Nazwa wsi wywodzi się od potomków Chwalimira, czyli Chwałka, którego potomków z czasem nazywano Fałkowice. W wiosce znajduje się zabytkowy cmentarz z II połowy XIX wieku.

LUBNÓW
Wioska położona w północnej części gminy Pokój, która powstała w latach 1786 – 1787, podczas tzw. kolonizacji fryderycjańskiej, kiedy to król Prus Fryderyk II zasiedlał ziemie śląskie ludnością pruską. Wieś nosiła wówczas nazwę Liebenau. Polską nazwę Lubnów nadali mu polscy Ślązacy w 1920 roku. W centrum Lubnowa, przy remizie Ochotniczej Straży Pożarnej, znajduje się ciekawy zabytek architektury drewnianej - dzwonnica-kapliczka.

DOMARADZKA KUŹNIA
Pierwsze wzmianki o Domaradzkiej Kuźni pochodzą z XVI wieku i związane są z odkryciem na tutejszych terenach rudy żelaza i zbudowaniu pierwszej kuźni we wsi. W Domaradzkiej Kuźni znajdował się również młyn, który spłonął w 1746 roku. Mieszkańcy wsi trudnili się rolnictwem i handlem. Byli osadnikami, którzy wynajmowali domy z zagrodami od właściciela ziemskiego, a w zamian za wynajem dwa razy w tygodniu musieli strzyc i pielęgnować owce dla właściciela. W wiosce warto zwrócić uwagę na ciekawy zabytek – drewnianą chałupę o konstrukcji wieńcowo-zrębowej, stojącą przy ul. Opolskiej 11.

PARYŻ
Paryż stał się samodzielnym sołectwem dopiero w 2024 roku. Wcześniej był częścią wsi Domaradz. Niezwykła nazwa miejscowości związana jest z wyprawą brata Napoleona Bonaparte - Hieronimem, prowadzącym w 1812 r. wojska napoleońskie na Moskwę. Podczas tej wyprawy wielu żołnierzy napoleońskich osiedliło się w okolicach Pokoju i na całej ziemi namysłowskiej. Wedle legendy, brat Napoleona, który zmęczony drogą i walkami zatrzymał się u miejscowego gospodarza, rano obudził się w doskonałym nastroju i oznajmił gospodarzowi, że spało mu równie dobrze jak w Paryżu. Na cześć tego wydarzenia Paryżem nazwano tę część ówczesnego Domaradza.

KOPALINA
Wieś w północnej części gminy Pokój, której powstanie datuje się na 1850 rok. Nosiła wówczas nazwę Mauseberge (Mysie Górki). Początkowo była kolonią wsi Zawiść, z której pochodzili pierwsi mieszkańcy osady. Po 1945 r. stała się samodzielnym sołectwem i zmieniła nazwę na Kopalina. Nazwą tą określano wówczas miejsce po karczowisku, teren wykarczowany i zamieniony na pole uprawne.

ZAWIŚĆ
Najbardziej na północ wysunięta wieś gminy Pokój. Pierwsze wzmianki o niej pochodzą z 1386 roku. W dokumentach z tego okresu była ona wymieniana jako „Chirrarchici”. Z czasem nazwa ewoluowała – w XVIII wieku pojawiła się jako „Schirobaz”, a w XIX wieku jako „Sawitsch”. Co ciekawe, na mapach z 1736 roku widnieją już dwie nazwy: Zawiść i używana wcześniej Schirobanz. Wieś rozwijała się dynamicznie od XVIII wieku. W 1783 roku zamieszkiwało ją 19 chałupników, a w 1811 roku powstała szkoła, do której uczęszczały dzieci z Zawiści i Kopaliny.
W wiosce warto zwrócić uwagę na kilka starych domów i zagród typowych dla historycznej zabudowy wsi śląskiej. Na południe od Zawiści znajduje się malowniczy kompleks stawów hodowlanych Szubienik.

STAWY SZUBIENIK
Kompleks 7 stawów hodowlanych leżący w lesie pomiędzy Dąbrówką Dolną, Święcinami i Zawiścią. Oddalony jest o ok. 500 m w prawo od żółtej trasy rowerowej. Przy stawach położone są podmokłe łąki, na których zdarza się spotkać gniazdujące żurawie. Jesienią, gdy ze stawów spuszczana jest woda, pojawiają się tu ptaki wodno-błotne. W planach jest budowa platformy widokowej do obserwacji ptaków.

RADOMIEROWICE, KOŚCIÓŁ WNIEBOWZIĘCIA NMP.
Ta miejscowość położona w sercu Stobrawskiego Parku Krajobrazowego, w gminie Murów to dawna kolonia robotnicza założona w latach 1773-74 w ramach kolonizacji zainicjowanej przez króla Prus Fryderyka II. Niedługo po założeniu Radomierowic w wiosce wybudowano na koszt państwa szkołę, plebanię i kościół. Na szczególną uwagę zasługuje piękny, drewniany kościół Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny o konstrukcji szachulcowej. Powstał jako świątynia ewangelicka, a później przeszedł w ręce katolików. Na wschód od wioski znajduje się przysiółek Bożejów z pięknym zamkiem myśliwskim, w którym obecnie działa hotel z restauracją.

ZAMEK BOŻEJÓW
Pałacyk myśliwski w Bożejowie (zwany zamkiem) zbudowano w 1801 r. w stylu eklektycznym i pierwotnie była to rezydencja mieszkalna. Ponad 100 lat później, w 1911 r. zamek gruntownie przebudowano wg projektu Richarda Mohra z Wrocławia. Budowla posiada charakterystyczną konstrukcję szachulcową przykrytą drewnianym, wielospadowym dachem krytym dachówką. W niezmienionym stanie zachowało się ponad 100% okien, drzwi, podłóg oraz klatek schodowych, a także kamienna tablica nad wejściem poświęcona fundatorowi budowli. Przed drugą wojną światową właściciele zamku organizowali liczne polowania, w których uczestniczył m.in. arcyksiążę Franciszek Ferdynand oraz pruska szlachta. Obecnie w zamku mieści się bardzo popularny hotel z restauracją i strefą SPA.

KAPLICZKA ŚW. JADWIGI ŚLĄSKIEJ / WILCZA BUDA
Kamienną kaplicę wzniesiono w latach 1985 – 1987 wraz z przyległą, przestronną wiatą odpoczynkową. Co roku, w dniu święta jej patronki, św. Jadwigi Śląskiej, organizowane są tu uroczystości religijne. W lesie obok kapliczki niegdyś znajdowała się leśna osada zwana Wilczą Budą. Jeszcze do niedawna stała tu drewniana karczma, w której kiedyś nocowali opolscy książęta polujący w tych lasach. Niestety nie przetrwała do dziś. Stojący obecnie w tym miejscu nowy, drewniany budynek powstał niedawno i na razie nie jest zagospodarowany.

SKRÓCONY PRZEBIEG TRASY

Pokój (GOKSiR Pokój – ul. 1 Maja – ul. Mariacka – ul. Wojska Polskiego) • czarny szlak rowerowy • Jagienieckie Łąki • żółty szlak rowerowy • Jagienna • Domaradz • Fałkowice • Lubnów (ul. Polna – ul. Wiejska – ul. Szkolna) • Kopalina • Zawiść • Święciny • czarny szlak rowerowy • Radomierowice • Zamek Bożejów • Radomierowice • niebieski szlak rowerowy • Grabice • dojazd pożarowy 73 • dojazd pożarowy 16A • czarny szlak rowerowy • żółty szlak rowerowy • Jagienieckie Łąki • czarny szlak rowerowy • Pokój (ul. Wojska Polskiego – ul. Mariacka – ul. 1 Maja – GOKSiR Pokój)

SZCZEGÓŁOWY PRZEBIEG TRASY

0,0 km
Pokój – Zamek w Bożejowie (długość odcinka – 30,4 km)

Wycieczkę rozpoczynamy pod siedzibą Gminnego Ośrodka Kultury, Sportu i Rekreacji w Pokoju, przy ul. 1 Maja, gdzie znajduje się również informacja turystyczna. Kierujemy się na południowy zachód i na pierwszym skrzyżowaniu skręcamy w lewo, w ul. Mariacką. Na jej końcu skręcamy w lewo, w ul. Wojska Polskiego i opuszczamy nią Pokój. Poruszamy się czarnym szlakiem rowerowym, który kończy się nieopodal obszaru chronionego Jagienieckie Łąki. Tu, na skrzyżowaniu szlaków, skręcamy w lewo na żółty szlak rowerowy i po niedługim czasie opuszczamy las, wjeżdżając do miejscowości Jagienna. Tu możemy skorzystać z pierwszego ze skrótów trasy, skręcając w prawo i jadąc asfaltową szosą ok. 6 km przez Domaradzką Kuźnię do Lubnowa, gdzie wracamy na trasę główną lub możemy skorzystać z kolejnego skrótu do Święcin.
Jadąc trasą główną, po tym jak dotrzemy na skraj Jagiennej, przecinamy prosto skrzyżowanie asfaltowych dróg, jadąc dalej w kierunku Domaradza. Mijamy go główną drogą i docieramy do Fałkowic, gdzie na głównym skrzyżowaniu skręcamy w prawo, w stronę Lubnowa. Gdy do niego dojedziemy, czeka nas objazd wokół wsi. Najpierw skręcamy w lewo, w ul. Polną, potem w prawo, w ul. Wiejską, a na znów końcu w prawo, w ul. Szkolną. Przy remizie OSP mijamy zabytkową, drewnianą dzwonnicę-kapliczkę. Dalej, na końcu ulicy, skręcamy w lewo, dojeżdżamy na skraj lasu i znów skręcamy w lewo, w stronę Kopaliny. Na tym skrzyżowaniu kończy się nasz skrót z Jagiennej i zaczyna następny skrót do Święcin, który biegnie cały czas żółtym szlakiem rowerowym i 3,5 km dalej łączy się ponownie z trasą główną na drodze leśnej biegnącej z północy, z miejscowości Zawiść.
Kontynuując wycieczkę trasą główną, na skraju lasu za Lubnowem skręcamy w lewo i jedziemy pustą zazwyczaj, asfaltową szosą do Kopaliny i dalej do Zawiści. Tu skręcamy w pierwszą w prawo drogę biegnącą w głąb lasu. Lekko terenowym duktem leśnym kierujemy się na południe. Nieco ponad 3 km dalej nasza droga łączy się z żółtym szlakiem rowerowym (skrót Lubnów – Święciny) i po chwili dociera do Święcin. Tu skręcamy w lewo. Na końcu wioski asfaltowa szosa skręca w prawo. Biegnie tędy skrót trasy do Grabic (2,2 km). My jednak jedziemy zgodnie z trasą główną wycieczki prosto czarnym szlakiem rowerowym do Radomierowic, gdzie stoi ciekawy, zabytkowy kościół szachulcowy pw. Wniebowzięcia NMP. Przejeżdżamy przez Radomierowice czarnym szlakiem rowerowym, a na rozwidleniu dróg na wschodnim krańcu wioski, skręcamy w lewo, jadąc zielonym szlakiem rowerowym do Zamku Bożejów.

30,4 km
Zamek w Bożejowie – Pokój (długość odcinka – 18,9 km)

Z Zamku Bożejów wracamy do Radomierowic tą samą drogą, którą przyjechaliśmy. Na centralnym skrzyżowaniu tuż za kościołem skręcamy w lewo (na południowy zachód) i jedziemy asfaltową szosą (niebieski szlak rowerowy) do Grabic. Zaraz za nimi, na skraju lasu skręcamy w prawo, na dojazd pożarowy 73. Jedziemy przez las cały czas prosto, aż za 3,7 km dojedziemy do skrzyżowania z czarnym szlakiem rowerowym. Sto pięćdziesiąt metrów w prawo stoi leśna kapliczka św. Jadwigi. My jednak skręcamy w lewo i jedziemy niecałe 2 km do skrzyżowania z żółtym szlakiem rowerowym, na którym skręcamy w prawo. Jedziemy żółtym szlakiem ok. 4 km i mijamy położone z prawej strony drogi Jagienieckie Łąki (obszar chroniony). Tuż za nim w lewo odchodzi kolejny czarny szlak rowerowy, którym wjeżdżamy po chwili do Pokoju. Jedziemy ul. Wojska Polskiego i skręcamy w drugą w prawo ul. Mariacką. Na jej końcu skręcamy w prawo i kończymy wycieczkę pod siedzibą GOKSiR w Pokoju.

Zdjęcia z trasy: